Mijn interview met 3 UWV-adviseurs - zie het artikel elders in dit prachtblad - deed mij terugdenken aan mijn eigen tijd als werkzoekende. Ik was op 52-jarige leeftijd boventallig verklaard bij de uitgeverij waar ik werkte - de kranten werden door de economische crisis zó dun dat je er een zware asbak op moest zetten, anders waaiden ze weg - en was aangewezen op een WW-uitkering.

UWV had de naam een wat kille, strenge organisatie te zijn. Ik werd onwillekeurig beïnvloed door dat vooroordeel en het leek allemaal te kloppen. Sollicitatieplicht, vrijblijvende bijeenkomsten - maar o wee als je niet komt, want dan is het gedaan met je uitkering - en in de brieven de schrijfstijl van een ouderwetse schoolmeester.

Tijdens een bijeenkomst voor werkzoekende 50-plussers kreeg ik een heel ander beeld. De wat strenge benadering, zo gaf de cursusleidster toe, was achterhaald. Die stamde nog uit de tijd dat er weinig goede redenen waren om werkloos te zijn. Met andere woorden: wie toen werkloos was, belazerde in negen van de tien gevallen de kluit. Zo was het inmiddels niet meer, maar UWV moest zijn stijl daar nog even op aanpassen.

Kijk, als je zo openhartig toegeeft dat je fout zit, scoor je bij mij punten. Bovendien kreeg ik een hoop constructieve tips mee voor het opstellen van mijn cv, netwerken en het creëren van een profiel dat recruiters meteen op het puntje van hun stoel zet.

Het belangrijkste dat ik heb geleerd: ik moest het heft in eigen hand nemen. Daar begint alles mee. Een boodschap die bij andere deelnemers niet aankwam. Die keken de cursusleidster geringschattend en apathisch aan - symbolisch met de armen over elkaar - en legden de bal nadrukkelijk bij haar. Want UWV moest toch voor hen een baan regelen?

Zo werkt dat dus niet.

Zelf pakte ik het anders aan. Via een wat gedurfde advertentie op de social media - 9.300 keer gedeeld op Facebook, tientallen reacties op LinkedIn en werkelijk sufgebeld - ben ik aan mijn huidige baan gekomen.

Nog steeds lopen er bosjes werkzoekenden rond. Niet iedereen krijgt, zoals de 19 'uitverkorenen' uit het artikel, een prachtige kans geboden om via een opleidingstraject in te stromen als gediplomeerd salarisadministrateur. Dus een proactieve instelling is meer dan handig.

Dat geldt niet alleen voor mensen die geen baan hebben, maar ook voor degenen die een baan dreigen te verliezen. Bijvoorbeeld door de toenemende digitalisering en automatisering in de financiële branche. Maar kansen zijn er beslist. En het kan verstandig zijn om met een passende opleiding de regie in eigen hand te nemen.

Oh ja, da's waar ook: onze nieuwe studiegids is uit.

 

Marcel van Stigt
Copywriter Markus Verbeek Praehep

 

Terug naar Editie 16 | September 2019

Maak kennis met ons

Ben je geïnteresseerd in een opleiding van Markus Verbeek Praehep en wil je met ons kennismaken of meer over ons aanbod weten? Dat kan op de volgende manieren:

Gratis magazine

Bestel hier kosteloos uw gedrukte versie van Precies Magazine